Tüm dünya sesiz içimdeki çığlıklara
Ben öldürmüşüm içimdeki beni
Kader kurşun oluvermiş farkına yeni varmışım
Tek tek hislerimi vurmuş ağlamışım
Seni es geçmiş farkına varmışım
Umudum kafamdaki ip olmuş ona bağlanmışım
Gururumu ayaklar altına sermişim senin için
Her adımında ezilmiş onurum, fark etmemişim
Mutluluk sanki sis perdesinin ardında bir hayal
Koştukça uzaklaşır, yaklaştıkça solar, kaybolur gider
Şarabın kadehinde boğdum acılarımı
Hülyalara dalmış, kendimi kandırmışım
Her yudumda biraz daha derine inmişim
Karanlık düşünceler sardı dört bir yanımı
Geceler şahidim olmuş yalnızlığıma
Ay ışığı vurunca gözyaşlarıma
Her damla bir hikâye anlatır olmuş
Ben sustukça içim daha çok dolmuş
Sensizliğin zindanında hapsolmuşum
Duvarları örülmüş kırık hayallerden
Her nefeste biraz daha kaybolmuşum
Çıkış yolu aramaktan yorulmuşum
Zaman durmuş gibi bu karanlık yerde
Her saniye bir asır olmuş yüreğimde
Umutlarım kırık bir ayna misali
Her parçası batıyor can evime
