Arkadaşlar her şey son beş senede oldu yazmak iyi gelebilir beş sene önce 8. Sınıftayım okuldaki bir kaç arkadaş manita işleriyle uğraşıyor ben derse odakliyim ama bir yanda da bilinç altıma yerleşmiş sevgili mevzusu tek hatırladığım birbirine mektup eski zamanlardaki gibi kağıt veriyorlardı liseye geçtim yeni insanlar farklı illerden kişiler ergenliğin verdiği heyecanla bir kızı hiç tanımadan aşık oldum sanıyorum daha kızı hiç tanımıyorum ben bu işler böyle yürüyor sanıyordum yazıyorum tribe girmişim bunu yazarken ellerimin nasıl titredigini seni nasıl sevdiğimi anlatamam mısralarımda vs vs çalıntı metinlerle şair olmuşum çok utanıyorum bu anılarımdan kız tabiki reddeti aq sen kimsin böyle olunca onunda arkadaşları beni garip biri biliyor benden uzaklaştılar belli bir kaç arkadaş hiç olmadan gitti hatta bir proje grup kurma şeyi vardı grupta bende vardım yakın arkadaşları bu grupta olmasın diyince tenefüste çıkıp dışarda ağlamıştım girmişim ergen triplerine ders dinlemiyorum kopyayla sınıf geçiyorum bazı kızlar cidden kopyada yardımcı oluyordu sonra karantina dönemi geldi ben sönük karakterli biriyim ne olursa içine atan abim sabahtan akşama küfür ediyor bir yıl boyunca her gün Allah'a yalvardım ama yardım etmedi sonra sorguladım bilimle tanıştım aydınlandım ateist oldum bilime sardım iki yıl boyunca ders çalıştım tıp fakültesini kazandım ama başlayan majör depresyon hiç bir şeye hevesin olmaması vs okulu dondurmak zorunda kaldım ailem muhafazakar ateistim arkadaş çevresi yok var bir kaç tane onlarda ilgimi çekmiyor böyle bir hayat bakalım nolacak ilerde güncelerim
Bu içeriği görmek için giriş yapın.